Bilgi ve iletişim teknolojilerinde meydana gelen hızlı gelişmeler, bilgiye erişim süreçlerini ve kurumların hizmet sunma biçimlerini önemli ölçüde değiştirmiştir. Bu değişimden etkilenen kurumlardan biri olan kütüphaneler, geleneksel hizmet anlayışından dijital teknolojilerle desteklenen, erişilebilir ve kullanıcı odaklı yeni bir hizmet modeline doğru dönüşmektedir. Özellikle internet teknolojileri, Web 2.0 uygulamaları ve dijital kaynakların yaygınlaşması, kullanıcıların bilgiye erişim davranışlarını değiştirmiş ve kütüphanelerden beklentilerin yeniden şekillenmesine neden olmuştur. Bu araştırmanın amacı, kütüphanelerde yaşanan dijital dönüşüm sürecini incelemek, akademisyenlerin dijitalleşen kütüphane hizmetlerine yönelik farkındalıklarını ve beklentilerini ortaya koymaktır. Bu kapsamda Necmettin Erbakan Üniversitesinde görev yapan akademisyenlerin bilgi arama davranışları, bilgiye erişim tercihleri ve dijital kütüphane hizmetlerine ilişkin değerlendirmeleri ele alınmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş ve veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Farklı akademik birimlerde görev yapan 19 akademisyen ile gerçekleştirilen görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiş ve MAXQDA 18 programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, akademik personelin bilgiye erişimde ağırlıklı olarak internet tabanlı kaynakları tercih ettiğini göstermektedir. Katılımcılar dijitalleşen kütüphanelerin en önemli avantajlarını bilgiye hızlı ve kolay erişim, uzaktan erişim olanakları, zaman ve maliyet tasarrufu ile kaynakların korunabilirliği olarak değerlendirmiştir. Bununla birlikte bilgi güvenilirliği, bilgi kirliliği, kaynak çeşitliliği ve dijital hizmetlere yönelik kullanıcı bilgilendirmelerinin geliştirilmesi gereken alanlar olduğu belirlenmiştir. Genel olarak dijital dönüşümün kütüphane hizmetlerine olumlu katkılar sağladığı, ancak değişen kullanıcı ihtiyaçlarına uygun olarak hizmetlerin sürekli geliştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma, dijitalleşme sürecinde kütüphanelerin kullanıcı beklentilerini dikkate alan, yenilikçi ve sürdürülebilir hizmet modelleri geliştirmesine yönelik değerlendirmeler sunmaktadır.
Atıf yapmak için : Yıldırım, D., Ertürk, E., & Çini, M. A. (2026). Digitalized libraries in the age of digitalization and the expectations of academicians from the library: the case of necmettin erbakan university. Fivezero, 6(1), 27-44. https://doi.org/10.54486/fivezero.2026.53
Çıkar İlişkisi : Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.
Fivezero Dergisi 2026, Cilt6, Sayı1 E-ISSN: 2578-8965
Geliş Tarihi : , Kabul Tarihi : , Yayın Tarihi :
Kaynakça
Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 231–274.
Baltacı, A . (2019). Nitel araştırma süreci: nitel bir araştırma nasıl yapılır?. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (2) , 368-388. DOI: 10.31592/aeusbed.598299
Bawden, D., Vilar, P., & Zabukovec, V. (2005). Education and training for digital librarians. Aslib Proceedings, 57(1), 85–98. https://doi.org/10.1108/00012530510579084
Bayter, M. (2018). Teknolojinin kütüphane kullanımı etkisi üzerine bir araştırma. a research on the effects of technological library use, Turkish Studies, 13(21), 61–72. http://10.0.30.147/TurkishStudies.14015
Bozkurt, A., Hamutoğlu, N. B., Kaban, A. L., Taşçı, G., & Aykul, M. (2021). Dijital bilgi çağı: Dijital toplum, dijital dönüşüm, dijital eğitim ve dijital yeterlilikler. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(2), 35–63. https://doi.org/10.51948/AUAD.911584
Capurro, R., & Hjørland, B. (2003). The concept of information. Annual Review of Information Science and Technology, 37(1), 343-411. https://doi.org/10.1002/ARIS.1440370109
Doğanay, A., Ataizi, M., Şimşek, A., Balaban Salı, J. & Akbulut, Y. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Anadolu Üniversitesi. Eskişehir.
Hepkul, A. (2002). Bir sosyal bilim araştırma yöntemi olarak içerik analizi. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1–12.
Işık, D. (2010). Üniversite kütüphaneleri̇nde kullancı eği̇ti̇mi̇: ankaradaki̇ devlet üni̇versi̇te kütüphaneleri̇ndeki̇ uygulamalar ve elektroni̇k ortamda kullancı eği̇ti̇mi ı̇çi̇n öneri̇ler. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Karataş Ateş, E. (2015). Dijitalleştirme süreci ve dijital kütüphane uygulamalarına bir bakış. Içinde Journal of Turkish Studies 10(10), https://doi.org/10.7827/turkishstudies.8528
Karagözoğlu Aslıyürek, M. (2016). Bilgi teknolojileri ve dijitalleşmenin türkiye’de bilgibilim literatürüne yansıması: Bilgi Dünyası Dergisi örneği (2000-2014). Bilgi Dünyası, 17(1), 87–103. https://doi.org/10.15612/BD.2016.480
Karagözoğlu Aslıyüksek, M., Bahtiyar, H., & (Firm), H. (2017). Dijital kültür ortamında bilgi hizmetleri ve kütüphaneciler: C. Birinci basım. İstanbul.
Kavak, A. (2018). Değişen kütüphanelerin ve kütüphane hizmetlerinin kullanıcılar üzerindeki etkileri: ankara örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çankırı Karatekin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çankırı.
Knudsen, D. R. (2020). Elusive boundaries, power relations, and knowledge production: A systematic review of the literature on digitalization in accounting. International Journal of Accounting Information Systems, 36, 100441.
https://doi.org/10.1016/j.accinf.2019.100441
Krippendorff, K. (2004). Reliability. Içinde Content Analysis: An Introduction to Its Methodology (2nd. ed.). SAGE Publications Ltd.
Mcginty, J. (1997). Developing a digital library: Scale Requires Partnership.
Parlak, B. (2017). Dijital çağda eğitim: olanaklar ve uygulamalar üzerine bir analiz. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(Kayfor 15 Özel Sayısı), 1741–1759.
Süzer, R. (2020). Üniversite kütüphanesi kullanıcılarının bilgi kaynağı tercihi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Tonta, Y. (2006). Kütüphaneler sanal güzergâhlara mı dönüşüyor? Are libraries becoming virtual destinations? I. Uluslararası Bilgi Hizmetleri Sempozyumu, 8. http://www.slp.ucop.edu/stats/
Oppenheim, C., & Smithson, D. (1999). What is the hybrid library? Journal of information science, 25(2), 97–112.
Uçan, Ö. (2010). Dijital kütüphanelerde veri madenciliği uygulamaları: akdeniz üniversitesi merkez kütüphanesi örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
Ültay, E., Akyurt, H., & Ültay, N. (2021). Sosyal bilimlerde betimsel içerik analizi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 188–201. https://doi.org/10.21733/ibad.871703
Yankın, F. B. (2018). Dijital dönüşüm sürecinde çalışma yaşamı. Trakya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 7(2), 1–38.
Yurdadoğ, B. U. (2008). Dijital toplumun öngördüğü bilgi uzmanlığı. kaynak.unak.org.tr.
Araştırma Makalesi
PDF Olarak Görüntüle
Anahtar KelimelerdİJİTALLEŞME, KÜTÜPHANELER, DİJİTAL DÖNÜŞÜM, BİLGİ TEKNOLOJİLERİ, ELEKTRONİK KAYNAKLAR